Ben tam 10 aylıkken çatır çatır yürümüşüm hatta beni yatağımda uyuyor sanıp mutfakta iş yapan annemin karşısına dikilince kadıncağız kalp krizinden dönmüş. (yerimde oturamamam sanırım o günlerden belliymiş) Bildiğim kadarıyla eşim de erkek çocuğa göre erken yürüyenlerdenmiş... Peki Bartu kime çekti acaba?
Bankadan arkadaşım Şebnemle ben yaklaşık 3 hafta ara ile doğum yaptık. Rüzgar (Şebnemin oğlu) bizden 3 hafta önde gittiği için beni nelerin ne zaman beklediğini hemen hemen anlayabiliyorum. Çok enteresan gerçekten aradaki 1 hafta bile o kadar çok şeyi farklı kılıyor ki, bunu anlamak için bebekleri yakından takip etmek yeterli oluyor. Örneğin Rüzgar yatağındaki dönencesine bakmaya başladığı zaman daha Bartu'da tık yoktu. Şebnem bana bekle 3 hafta sonra O da bakar dediğinde ben pek bir umutsuzdum ama gerçekten yaklaşık 3 hafta sonra ilk tepkisini verdi dönencesine Bartu.
Aslında benim oğlum biraz ağırdan alanlardan ama bekleyip bekleyip her şeyi toplu yapmayı tercih ediyor. 6 aylığa yakındı bir türlü yattığı yerde sağına ya da soluna dönmüyordu. Rüzgar deseniz utanmasa kalkıp yürüyecekti, tabii ben eyvah bu çocuğun gelişiminde sorun mu var diye saç baş yolma durumuna girmiştim. Sonra bir baktım bir gün içinde hem sağına ve soluna döndü hem de bir kaç tur atıp yatağın ucuna kadar ilerledi.
Fakat bu yürüme konusu fena.... 2 ocakta 14 aylık olduk, adam rahatına düşkün... Ne yürüyeceğim ya annem kucağına alsın gezdirsin beni diye düşünüyor kesin. Çatlamak üzereyim, her sabah kalkıp bugün yürüsün diye dua ediyorum. Aslında sıralıyor, sokakta iki eliyle parmaklarıma yapışıp kedi köpek peşinde koşuyor ama iş tek başına yürümeye gelince hooop oturup bana bakı veriyor, benden yüz bulamazsa da emekleyip son sürat yok olabiliyor. Pazartesi Ankara'ya babaanne ve dedeyi görmeye gideceğiz, bir sürpriz yapsa da uçaktan inince yürüyerek gitse kucaklarına....
Gelişmelerden sizleri de haberdar ederim ama bence en az 2 hafta daha bekleyeceğiz.
Sevgiler
Yasemin (Bartu'nun annesi)
Bir yürüsün, bu sefer de ah bir otursa diyeceksin. Peşinden koşmak daha da zorlaşacak. Zaten beklentiler hiç bitmeyecek. Ömür boyu...
YanıtlaSil