24 Ocak 2014 Cuma

Uğur Mumcu


Çok şaşkındım, annemle babam neden televizyonun karşısında, hem de haberleri seyrederken bu kadar üzgünlerdi? "Ah canım benim" diye ağlıyordu annem..... Kimdi ki bu adam? Benim annem neden tanımadığımız biri için ağlıyordu? Ben daha 13,5 yaşındaydım o zamanlar, nereden bilebilirdim ki gidenin nasıl bir değer olduğunu?


Yıllar geçti üzerinden ve ben büyüdükçe ölmüş bir insanı tanıma şansına sahip oldum. Okudukça canım yandı, anladıkça ciğerim yandı, değerini öğrendikçe yüreğim yandı.... Dürüstlüğün, gerçekleri yazmanın, vatanını sevmenin cezasının kalleşçe öldürülmek olduğunu gördükçe kanım dondu.

Yattığın yerde rahat uyu Uğur Mumcu, bizler ve bizlerin yetiştireceği yeni nesiller senin yazılarınla ışık tutuğun değerlerin daima arkasında olacak. Bugün ben bir kez daha söz veriyorum ki oğlumu; Uğur Mumcu gibi, Çetin Emeç gibi, Ahmet Taner Kışlalı gibi aydınların açtığı ve asla kapatılamayacak yolda ilerleteceğim.

Yasemin (Bartu'nun annesi)




Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Yorumlarınız için teşekkür ederim

Yasemin