Amerika'da Doğum 3

Her anne baba evlatları için elindeki imkanlara bağlı olarak en iyisini ister; en iyi hayatı, en iyi geleceği vermeye çalışır. Tabii ki herkesin "en iyi" kavramı farklıdır; kimi çocuğunu koleje yollamak ister, kimi normal bit liseden mezun olsun ama hakkını versin der... kimi spor yaptırmak ister, kimi sanatla uğraşsın der....
Aslında anne-babalar hayal kurarken kendi hayatlarında yapamadıklarını, eksikliğini hissettiklerini  çocukları için isterler. İşte biz de kendimize göre çeşitli sebeplerden dolayı oğlumuzu Amerika'da dünyaya getirmeye karar verdik ve elimizdeki tüm imkanları seferber ederek bu maceraya atıldık.

Aslında biz bu planı, yıllar önce ilk "hadi bir bebek zamanı geldi" dediğimizde yapmaya başlamıştık, hatta hamilelikte vize almak zor olabilir diye önden başvurumuzu yapıp Amerika vizemizi almıştık. Bu vizeyi almak çok zor değil; zaten genelde 10 veya 5 yıl süreli vize veriyor konsolosluk ya da hiç vermiyor :) Vize için gerek duyulan evrakları ABD Büyükelçiliğinin sayfasından bulabilirsiniz ancak ben hemen belirteyim eğer orada bir tanıdığınız varsa ondan davetiye almanızda fayda var. Bu davetiyede şahsın Amerika'daki bilgileri ve sizin parasız kalmanız ya da bir sorun yaşamanız durumunda finansörünüzün kendisi olacağı yazmalı. Gerçi ben kuzenimin kapı gibi davetiyesi ile gitmiştim ama görevli bakmamıştı bile. Eğer görevli vizenizi onaylarsa 2 gün içerisinde pasaportunuz evinize kargo ile gönderiliyor.

Sıra uçak konusunda; uçaklar hamileleri belirli bir döneme kadar kabul ediyor. Örneğin THY 36 ve sonrası haftalarda olan hamileleri kesinlikle kabul etmiyor. 28. haftasını doldurmamış olan anne adaylarından rapor istenmezken, 28-35 haftalarda olan anne adaylarının ise mutlaka doktor raporlarını yanlarında bulundurmaları gerekiyor. Ancak ben hemen belirteyim sonuçta karnınız çok büyük olabilir, dolayısıyla 20. haftada bile uçuyor olsanız yanınızda mutlaka kendi doktorunuzdan alınmış bir raporu bulundurun çünkü görevliye kaçıncı haftada olduğunuz ile ilgili bilgi gökten vahiyle inmiyor :) Bu arada raporda, doktorunuzun adının ve diploma numarasının okunaklı bir biçimde yer alması gerekiyor. Ben uçağa tam 28. haftada binmiştim, ilk başta kimse benden rapor istemedi ama sonra bir kadın görevli yanıma gelerek, erkek çalışanların emin olamadıklarını o nedenle soramadıklarını belirterek hamile olup olmadığımı sordu. Ben de hemen raporumu çıkarıp gösterdim. (Sanırım şişman ve göbekli olma ihtimali olan bir yolcuya hamile misiniz diye sormaktan korktukları için erkek görevliler biraz çekindiler :))

Uçakta her saat başı mutlaka kalkıp yürüyüş yapmanız lazım çünkü oturursanız hem şişersiniz hem de zaman geçmek bilmez. Tüm yolculuk boyunca alarmınız size saat başı hatırlatma yapacağından dolayı bir bakacaksınız 11 saat bitivermiş ve siz ABD topraklarına basıvermişsiniz. Ayrıca uçakta mümkün olduğu kadar sıvı tüketmenizde de yarar var, gerçi bu size tuvalet ihtiyacı olarak geri dönecek ama olsun, benim doktorum özellikle suyu bana defalarca içmem için tembihlemişti. Bir de uçak kalktığı zaman malum organlar aşağı doğru çekilir, bu durum bebek için de geçerli... Ben ilk başta baya bir korktum çünkü kasıklarıma basınç oldu hatta eyvah sanırım uçağı geri döndürteceğim bile dedim ama 5 dakika sonra hiç birşeyciğim kalmamıştı.

Ülkeye giriş konusu biraz karışık, çünkü bir çok yerde okuduğum kadarı ile havaalanlarında hamile olup doğum yapmaya gelmiş olan anne adaylarını tespit etmek için ciddi bir kontrol mekanizması varmış. Peki benim girişim nasıl mı oldu? Çok heyecanlı ve eğlenceli bir deneyimdi. En iyisi ben bunu yarın yazayım size :) Müsaadenizle bugünlük bu kadar, oğlum oyun oynamak istiyor dolayısıyla yarın yine aynı saatlerde görüşmek üzere.

Sevgiler,
Yasemin (Bartu'nun annesi)