Kardeş Candır 1

Kardeş candır... Dün, bugün yarın daima yanında olduğunu bildiğin ve  uzakta bile olsa varlığını hep hissettiğin insandır. Benim bu düşünceme itiraz edecek tek çocuklar olabilir, fikirlerine kesinlikle saygım var  ama ben kendi deneyimlerim sonucunda kardeşsiz çocuk olmaması gerektiğini savunanlardanım. (kendimle çelişiyor olsam da 2. çocuğu kesinlikle düşünmüyorum, bana bir tane yetti) Şimdi benim tüm bu yazdıklarımdan bir kardeşim olduğunu rahatlıkla anlıyorsunuzdur.


Evet benim bir kardeşim var, annemle babamı kardeş yapmaya ikna edene kadar canımın çıktığı, sonra doğunca da bu neden erkek oldu ben kız istiyordum diye bayağı bir bozulduğum, bebeklik ve çocukluk dönemlerini biraz işkenceye çevirdiğim bir kardeşim var. (Mehmetçiğim benim şimdi buraya yazacaklarımdan dolayı bir süre arkadaşlarının diline düşebilirsin ama yazmak için de ideal bir konu bu :))

Benim kardeşimle aramda tam 6 yaş var, dedim ya bizimkiler çok zor ikna oldular.(Eşimle kardeşinin arası 9 yaş, asıl hikaye sanırım onlarda :)) Her okul dönüşü "lütfen ben bir kardeş istiyorum" diye yalvarırdım anneme. Tabii aslında ben o sırada oyuncak bebek gelecek falan sanıyordum herhalde. Teyzemin söylediğine göre bizimkilerden ümidi kesince anneanneme gidip "senle dedem bana bir kardeş yapamaz mısınız" diye sormuşum. Sanıyorum bu bile iknaya yetmemiş çünkü eve misafirler geldiğinde kazağımın altına bebek sokup salonun ortasında amanın doğuruyorum diye bebeği çıkardığımı ve annemin artık utancından mı yoksa sinirinden mi bilemiyorum kıpkırmızı olduğunu hatırlıyorum. Peki bu Mehmet nasıl oldu da doğdu derseniz, sonunda annem çok yakın arkadaşlarından birinin bebeğini severken bir anda bebek özlemi duyuvermiş...

9 ay 10 günün sonunda (tam gününde doğdu bizimki) beni bir gece halama bırakıp gittiler, bir kaç saat sonra, ben sanırım çocuklar geç saatte uyur diye yatağa yatırılmıştım, kardeşimin doğduğunu halamla kuzenim beraberce gelip müjdelediler. Önce pek bir sevindim, yatakta zıpladığımı hatırlıyorum da sonra erkek dediklerinde dona kaldım, yok artık dedim, neden ama ben 9 ay boyunca hep kız bekledim, bu çocuk nereden çıktı şimdi.... Neyse, sanırım ertesi güm hastaneye gittik ve ben ufaklıkla tanıştım. İnanın çok detaylı hatırlamıyorum, annemin kırmızı saç bandını bir de beni kardeşe alıştırmak için "bak kardeşin gelirken sana ne getirmiş" diye verdikleri koskoca hediye kutusu aklımdan çıkmaz.

Sonra ne mi oldu? Tabii ki Mehmet için uzun ve zorlu bir çocukluk dönemi başladı, zira kendisini evde bekleyen yaramaz mı yaramaz, canavar mı canavar bir abla vardı :)
Sanıyorum şimdi başlığın neden "1" diye işaretlendiğini anladınız. Ben bugünlük burada bırakıyorum siz Mehmet'in başına gelenleri biraz merak edin. Arkası yarın.... (resimde Mehmet'in bakışı size biraz ipucu verir.)

Yasemin(Bartu'nun annesi)