Bir annenin yaşadıkları, duyguları, hissettikleri, önemsedikleri..... Kısaca tüm dünyası ile ilgili paylaşımları.
19 Şubat 2014 Çarşamba
Eve Hapsetmeyin
Maalesef bizim ülkemizde yaygın bir söylem vardır, 40'ı çıkmadan çocuk sokağa çıkarılmaz diye. Bunu sorduğum büyükler açıklama olarak; daha bünyesi zayıf olduğu için hemen hastalanabileceklerini bu nedenle de bebeklerim ilk 40 gün evde kalmasının daha sağlıklı olduğunu söylediler.
Açıkça ve dürüstçe düşündüklerimi söylemem gerekirse inanın bana bu söylem çok ama çok yanlış. Bebeklerin de bizler gibi temiz havaya, güneşe, yeri geldiğinde rüzgara bile ihtiyacı var. Biz onları koruyacağız diye kendi yaşadığımız ortamlardan, doğadan uzak tuttukça daha çok zarar veriyoruz. Üstelik bu durumda doğal olarak annelerin de bebeklerinden ayrılamayacak olmalarından dolayı evde 40 gün oturması gerekiyor. Yani loğusa bir anneyi siz dört duvara çekinmeden mahkum etmiş oluyorsunuz.
Biz Amerika'daki çocuk doktorumuza Bartu'nun 7 günlükken dışarı çıkıp çıkamayacağını sorduğumuzda; sigaralı ortamlardan uzak tutmanız şartı ile istediğiniz her yere götürebilirsiniz demişti. Tam 7 günlüktü oğlum, üzerine kasım ayına uygun bir mont giydirip araba ile 3 saat mesafedeki nüfus idaresine gitmiştik. Daha sonra da biz çok acıktığımız için bir restaurant'a gitmiştik. Bunu takip eden her gün oğlumu gerektiği kadar kalın giydirip (gerektiği kadar derken 10 kat giydirmedim demek istiyorum) evin bulunduğu semtte 15-20 dakikalık yürüyüşler yaptık. Böylece oğlum her gün güneşlenme fırsatı buldu.
Türkiye'ye döndüğümüzde Bartucuğum henüz 20 günlüktü, ilk gün perişan olduğumuz için doğal olarak evden dışarı çıkmadık ama 2. günden itibaren her gün oğlumla bazen caddeye inerek bazen sahile giderek yürüyüşlerimizi yapmaya devam ettik. İnanın bana şu anda 15 aylık ve ilk günden bu yana dışarı çıkmadığımız belki 5 belki 6 defa olmuştur.
Her gün dışarı çıkarak oğlum temiz hava aldı, güneşlenme fırsatı buldu, kat kat giyinmediği için rüzgarlı ve soğuk havaya alıştı bu sayede hiç hasta olmadı, insanlarla tanıştı ve onlara gülümsemeyi öğrendi, sosyalleşti, benimle bir cafe'ye gittiğinde ortama uyum sağlamayı öğrendi, hayvanları tanıdı ve onları korkusuzca sevebileceğini anladı... Daha size bir çok şey sayabilirim. Ama en önemlisi oğlum benimle ev dışında da zaman geçirmeyi, bu sayede farklı şeyler paylaşmayı öğrendi.
Lütfen, hava soğuk, rüzgar var gibi bahaneleri bir kenara bırakın ve çocuklarınıza sokakta da yaşam olduğunu, dış ortamlara da ayak uydurmasının mümkün olduğunu öğretin. Onlar da en az sizin kadar insan içine çıkmayı, temiz hava almayı, güneşi görmeyi, yağmurla tanışmayı hak ediyorlar.
Sevgiler,
Yasemin (Bartu'nun annesi)
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Yorumlarınız için teşekkür ederim
Yasemin