Bir çocuk bence huzurlu bir ortamda yaşamayı hak eder.... Onlar o kadar küçük ve savunmasızlar ki, sizin en ufak bir gerginliğiniz ya da küskünlüğünüz onlar için çok daha büyük sonuçlar doğurabiliyor.
Dün oğlumla günlük cadde turumuzu atarken, kaldırımın ortasında hararetli hararetli tartışan ve bence gerginlikleriyle etrafı bile rahatsız eden bir çift gördüm. Ama beni ilgilendiren ne sokak ortasında kavga etmeleri ne de sesleriyle yoldan gelip geçen diğer insanları rahatsız etmeleriydi.
Tam ortalarında duran belki 4 ya da 5 yaşlarında bir kız çocuğu bir annesine bir babasına sarılıp dikkatlerini çekmeye çalışıyor sanki kavgayı ayırmaya çalışıyordu. Tam o sırada küçük kızla göz göze geldik, bakışlarındaki üzüntü o kadar net okundu ki, o an içim parçalandı. Tam çenemi tutamayıp olaya müdahale etmeye hazırlanıyordum ki benden önce yaşlı bir amca yaklaşıp "yazık çocuğun önünde, hem de sokakta yapmayın bunu, bakın korkmuş" dedi. Çok şükür anneyle baba da hemen kavgaya son verip ufaklıkla ilgilenmeye başladılar.
Çocuklar bizlerden ne görüyorlarsa onu öğreniyorlar çünkü bomboş hafızalarına her şeyi kaydetme özelliğine sahipler. Siz bugün ne yapıyorsanız, aynı şeyleri yarın onlar da yapacak. Üstelik sizin tavırlarınız ve davranışlarınız karşısında alacakları yaraları da ömür boyunca taşıyıp, gerek iş gerek özel hayatlarına yansıtacaklar.
Uzmanlar çiftlerin tartışmalarının sağlıklı bir şey olduğunu söylerler ama bu çocuğunuzun önünde birbirinize girin mümkünse çocucuğu da şoka sokun demek değil. Elbet gece olacak, bekleyin çocuğunuz uyusun daha sonra oturun salonda, eşinizle düzgün bir biçimde sıkıntınızı paylaşın. Sonuçta bu minik yürekler bizim canımız, onların üzülmesini, kalplerinin kırılmasını ve onarılmayacak hasarlar almasını hiç birimiz istemeyiz.
Sevgiler,
Yasemin (Bartu'nun annesi)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Yorumlarınız için teşekkür ederim
Yasemin