Nasıl dünyanın bir çok yerinde maalesef ki hala bir çok savaş yaşanıyorsa bizim evimizde de tam anlamıyla bir bez değiştirme savaşı var ki ne siz sorun ne ben söyleyeyim. Durum gerçekten vahim, bazen içimden keşke bir tutkal olsa da Bartuyu yatağa yapıştırsam, kımıldamadan da tutabilsem diyorum... :(
Genel manzara şu şekilde oluyor; nasıl bilmiyorum ama bezinin değişeceğini anlayan küçük bey başlıyor evin içinde bir sağa bir sola koşuşturmaya. Oğlum bak popoda kaka var, bulaştı her yere... Ama nerdeeee iş oyuna dönüyor onun için; kaçtıkça eğleniyor.
Neyse bir şekilde yakalıyoruz tabii veledi ama bu defa da kıyamet kopuyor, kucağımda nasıl bir kıvranma, nasıl bir tepinme.. Bu çocuğa ben ne yediriyorum da bu kadar güçlü oluyor merak ediyorum :) Sonunda yatırı veriyorum bizim yatağa (öncesinde bezi, ıslak mendili ve yedek kıyafetler hazır), soymak kolay hemencecik atıveriyor zaten üstündeki her şeyi. Adam mümkün olsa çıplak dolaşacak.... Veeee asıl savaş buradan sonra başlıyor....
Popo, pipi meydanda bizimki yataktan atıveriyor kendini, haydi hop gene yakalamaca oynanıyor. Tabii her yer çiş, bir kaç defa halılar kaka.... Vah çileli başım diye diye koşturuyorum evin içinde. Allahım ben şimdi çocuğu mu yakalayayım, çiş-kaka mı temizleyeyim, ben ne yapayım?
Bizde bez değiştirme işi en az 15 dakika, sonunda da; değme spora taş çıkaracak kadar kalori harcamış, omuzları çökmüş bir anne ile gözleri fıldır fıldır dönen, gözümün içine bakıp hadi daha oynayalım demeye çalışan küçük bir canavar.....
Bu işin kolayı yokmuş, yani küçük çocuğu bu konuda eğitmek mümkün değilmiş, herkese sordum ve aldığım tüm cevaplar; "aaa başladı mı, bizim ki de fenaydı o dönemlerde" oldu. Yani taze anneler, size şimdiden geçmiş olsun, bir gün herkes bu çileyi çekecek :)
Sevgiler,
Yasemin (Bartu'nun annesi)
Neyse bir şekilde yakalıyoruz tabii veledi ama bu defa da kıyamet kopuyor, kucağımda nasıl bir kıvranma, nasıl bir tepinme.. Bu çocuğa ben ne yediriyorum da bu kadar güçlü oluyor merak ediyorum :) Sonunda yatırı veriyorum bizim yatağa (öncesinde bezi, ıslak mendili ve yedek kıyafetler hazır), soymak kolay hemencecik atıveriyor zaten üstündeki her şeyi. Adam mümkün olsa çıplak dolaşacak.... Veeee asıl savaş buradan sonra başlıyor....
Popo, pipi meydanda bizimki yataktan atıveriyor kendini, haydi hop gene yakalamaca oynanıyor. Tabii her yer çiş, bir kaç defa halılar kaka.... Vah çileli başım diye diye koşturuyorum evin içinde. Allahım ben şimdi çocuğu mu yakalayayım, çiş-kaka mı temizleyeyim, ben ne yapayım?
Bizde bez değiştirme işi en az 15 dakika, sonunda da; değme spora taş çıkaracak kadar kalori harcamış, omuzları çökmüş bir anne ile gözleri fıldır fıldır dönen, gözümün içine bakıp hadi daha oynayalım demeye çalışan küçük bir canavar.....
Bu işin kolayı yokmuş, yani küçük çocuğu bu konuda eğitmek mümkün değilmiş, herkese sordum ve aldığım tüm cevaplar; "aaa başladı mı, bizim ki de fenaydı o dönemlerde" oldu. Yani taze anneler, size şimdiden geçmiş olsun, bir gün herkes bu çileyi çekecek :)
Sevgiler,
Yasemin (Bartu'nun annesi)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Yorumlarınız için teşekkür ederim
Yasemin